Prywatność, mniej hałasu, większa swoboda

Największą zaletą działki położonej na uboczu jest oczywiście spokój. Jeśli w pobliżu nie ma ruchliwej drogi, gęstej zabudowy ani zakładów usługowych, łatwiej o ciszę i poczucie prywatności. Właściciele takich parceli często podkreślają, że dom blisko natury i z dala od ludzi to inny styl życia. Czas płynie wtedy wolniej.

Działki w oddaleniu od miast i wsi nierzadko są większe niż te przy gęstej zabudowie. To pozwala swobodniej planować układ domu, tarasu, ogrodu czy strefy rekreacyjnej. Gdy działka jest duża, łatwiej też utrzymać dystans od jej granic, a tym samym ograniczyć potencjalne konflikty z przyszłymi sąsiadami. Liczy się również otoczenie. Parcela przy lesie lub na terenach, które plan miejscowy wyłącza z zabudowy, to duża szansa na to, że krajobraz nie zmieni się w najbliższych latach.

Dom na uboczu nie jest idealny

Sielankowe siedlisko z dala od sąsiadów ma jednak swoje minusy. Jeden z nich to logistyka. Im dalej od miasta czy wsi, tym trudniej dostać się do pracy, szkoły, sklepu lub lekarza. Długie dojazdy to strata nie tylko czasu, ale i pieniędzy, które trzeba przeznaczyć na paliwo. Bardzo często w domu na uboczu trudno jest mieszkać bez samochodu.

W przypadku działki na uboczu trzeba dokładnie sprawdzić, czy da się na niej legalnie zbudować dom. Jeśli teren jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, to właśnie on określa przeznaczenie gruntu oraz parametry budynku. Brak planu oznacza, że przed budową trzeba uzyskać decyzję o warunkach zabudowy. Jeśli parcela znajduje się z dala od innych nieruchomości, może być z tym problem. Warto też pamiętać, że część parceli oddalonych od zabudowy ma status gruntów rolnych lub leśnych. Na tego typu terenach postawienie domu może być naprawdę trudne lub nawet niemożliwe.

Kolejny problem to infrastruktura. Im dalej od zwartej zabudowy, tym częściej inwestor musi sam zadbać o podstawowe media. Chodzi o doprowadzenie prądu, wody czy kanalizacji, a w wielu przypadkach wykopanie szamba lub przydomowej oczyszczalni.

Zaciszna działka może pięknie wyglądać na mapie, a jednocześnie być kłopotliwa w zabudowie także z innych względów. Bywa, że tego typu grunty nie mają dostępu do drogi publicznej. Kupując taką działkę, trzeba sprawdzić nie tylko to, czy trakt istnieje. Ważny jest też jego stan oraz to,  czy dojazd jest zapewniony przez udział w drodze, ustanowioną służebność lub inny trwały tytuł prawny.

Samotność nie jest dana raz na zawsze. Wybierając działkę na uboczu, warto mieć świadomość, że okolica może się zmienić. Dziś za płotem jest pole czy las, jutro może pojawić się nowa zabudowa, bo właściciel sąsiedniej parceli uzyska zgodę na budowę. Odległość od przyszłych sąsiadów zależy więc nie tylko od lokalizacji, ale też od realnych parametrów działek oraz przepisów. 

Artykuł Działka na uboczu – plusy i minusy pochodzi z serwisu Geodirect w Białymstoku.

Umowa notarialna darowizny

Jedna z najprostszych i najpopularniejszych metod przeniesienia na dziecko prawa własności do gruntu jest darowizna. Umowę darowizny nieruchomości należy zawrzeć w formie aktu notarialnego. Nie ma w tym przypadku znaczenia rodzaj ani przeznaczenie nieruchomości.

Notariusz sporządza umowę, która potwierdza przeniesienie własności. Na jej podstawie składany jest wniosek do sądu o wpis własności do księgi wieczystej. Potwierdza ona stan prawny nieruchomości, jednak samo przeniesienie własności następuje w chwili zawarcia umowy notarialnej.

Do zawarcia umowy niezbędne są podstawowe dokumenty, takie jak: wypis z rejestru gruntów, podstawa nabycia nieruchomości przez darczyńcę (np. akt własności), wypis z planu zagospodarowania przestrzennego. Wymagany jest również numer księgi wieczystej gruntu oraz dokumenty potwierdzające tożsamość stron umowy.

Notariusz za przygotowanie umowy pobiera taksę notarialną, której wysokość jest uzależniona od wartości nieruchomości. W przypadku czynności dokonywanych pomiędzy osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej maksymalna taksa dla nieruchomości o bardzo dużej wartości nie może przekroczyć 7,5 tys. zł.

Dodatkowe opłaty związane są z wpisem własności do księgi wieczystej i założeniem księgi, jeśli nie była prowadzona. Transakcja darowizny z rodziców na dziecko zwolniona jest z opłaty podatku od spadku i darowizn.

Umowa dożywocia

Ziemię można przekazać również dziecku na podstawie umowy dożywocia. Przeniesienie prawa własności związane jest z koniecznością sprawowania dożywotniej opieki obdarowanego nad rodzicami. Dziecko, które otrzymało grunt w ramach umowy dożywocia, musi przyjąć rodziców jako domowników, zapewnić im opiekę i wyżywienie oraz zapewnić odpowiednie warunki życia.

Dziecko staje się właścicielem nieruchomości już w chwili jej przepisania, a nie dopiero po śmierci rodziców. Umowa musi być zawarta w formie aktu notarialnego. Notariusz pobiera taksę notarialną. Należy również zapłacić podatek PCC od czynności cywilno-prawnej oraz wnieść opłaty sądowe.

Umowa dożywocia może zostać rozwiązania sądownie tylko w wyjątkowych sytuacjach. Na umowę taką muszą się zgodzić obie strony transakcji.

Przekazanie nieruchomości w testamencie

Istnieje również możliwość przeniesienie prawa własności gruntu dopiero po śmierci jego właściciela. Dzieci odziedziczą nieruchomość po rodzicach na zasadach dziedziczenia ustawowego. Jeśli rodzice chcą podzielić majątek w inny sposób niż wynika to z przepisów ustawy, to mogą przygotować testament.

Osoba spisująca testament ma pełną kontrolę nad tym, kto i w jakim zakresie przejmie majątek oraz w jaki sposób zostanie podzielony grunt pomiędzy spadkobierców.

Testament najlepiej przygotować u notariusza. W takim przypadku trudno będzie podważyć jego zapisy. Należy przy tym pamiętać, że osoby mające prawo do spadku na zasadach ustawowych, które zostaną pominięte w testamencie, mają prawo do ubiegania się o zachowek.

Przeniesienie prawa własności do gruntu następuje w tym przypadku dopiero po śmierci spadkobiercy.

Artykuł Przepisanie gruntu na dziecko pochodzi z serwisu Geodirect w Białymstoku.